Π. Καρκατσούλης, εμπειρογνώμονας δημόσιας διοίκησης, Σύμβουλος ΑΣΕΠ,
π. βουλευτής
Μεγάλος ο αχός που προκλήθηκε, τις προηγούμενες ημέρες, από τη χρήση δύο ιδιώνυμων εκφράσεων. Η μια, το «βαθύ κράτος», συναντά την άλλη, τις «χρόνιες παθογένειες», και οι δύο μαζί αποτελούν το έωλο βάθρο επί του οποίου η κυβέρνηση επιχειρεί να στήσει το δικό της ανάχωμα στη λαϊκή κατακραυγή για τις ευθύνες της στην τραγωδία των Τεμπών.
Εν αρχή, όμως, η «των ονομάτων επίσκεψις»: Τι σημαίνει «βαθύ κράτος»; Ένα κράτος που υποκρύπτει άλλους μηχανισμούς οργάνωσης και λειτουργίας, πέραν εκείνων του τυπικού κράτους. Είθισται να αποκαλούμε ένα τέτοιο κράτος ως «παρακράτος». Αυτό στελεχώνεται, ιδίως, από ανθρώπους που έχουν πρόσβαση σε μηχανισμούς καταστολής (π.χ. Αστυνομία, Στρατός, παραστρατιωτικά σώματα). Χαρακτηριστικό παράδειγμα βαθέος κράτους είναι η Τουρκία, όπου το «derin devlet» δηλώνει τη διαπλοκή των δυνάμεων ασφαλείας, της πολιτικής, της δικαιοσύνης και της δημόσιας διοίκησης με το οργανωμένο έγκλημα.
Τα Public και η Ελληνοεκδοτική σε προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Φωτεινής Κωνσταντοπούλου, «Οι Περιπέτειες ενός Φιλάθλου», την Τρίτη 1/4 στις 20:30, στο Public Café Συντάγματος.
Τριακοστό πέμπτο χιλιόμετρο της Λεωφόρου Σουνίου. Η άφιξη ενός πολυτελούς αυτοκινήτου διακόπτει την ερωτική έξαψη του παράνομου ζευγαριού. Μια γυναίκα βγαίνει από το όχημα και ένας άνδρας την ακολουθεί. Μια λάμψη και ο ξηρός κρότος του πυροβολισμού. Το κεφάλι της γυναίκας τινάζεται προς τα πίσω και πέφτει κάτω... σαν σακί.
