Blog

Στη χαρά του πανηγυριού από την αρχαιότητα!
Δεμένο με τα πανηγύρια το ελληνικό καλοκαίρι στη στεριανή και στη νησιωτική Ελλάδα.  Πανάρχαιος θεσμός με τόσα πρόσωπα όσα και η ελληνική γη. Κουβαλά μνήμες αιώνων και ορίζει το συλλογικό βίωμα των κοινοτήτων. Το πανηγύρι είναι αντάμωμα, μάζωξη, το «μαζί» που δίνει αφορμή για γλέντι και χορό μέχρι τελικής πτώσης γιατί μάθαμε να τραγουδάμε και να χορεύουμε ακόμη και μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες.

52 χρόνια από την Κυπριακή τραγωδία

Η μνήμη κρατά ψηλά τη σκυτάλη της διεκδίκησης

Το «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» παραμένει στα χείλη του κυπριακού λαού και ολόκληρου του Ελληνισμού, πενήντα δύο χρόνια από την Κυπριακή τραγωδία. Η διατήρηση της μνήμης είναι το ζητούμενο προκειμένου να παραμείνει ψηλά η σκυτάλη της διεκδίκησης για την τήρηση της διεθνούς νομιμότητας, η οποία δυστυχώς εφαρμόζεται αλά κάρτ στους ταραγμένους καιρούς μας.

Η εισβολή του «Αττίλα» ξεκίνησε πέντε μέρες μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, που ανέτρεψε τον τότε Πρόεδρο της Κύπρου, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Το σύνθημα για την έναρξη της εισβολής ήταν «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές». Η Αϊσέ δυστυχώς παραμένει στο κατεχόμενο τμήμα του νησιού 52 ολόκληρα χρόνια. Τον Αύγουστο του 1974 ακολούθησε η δεύτερη φάση της εισβολής και η Αμμόχωστος με τους πορτοκαλεώνες της, η Φαμαγκούστα, η διάδοχος της αρχαίας Σαλαμίνας, έπεσε στα χέρια των Τούρκων.

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων 2026

Το βιβλίο γκρεμίζει στερεότυπα και χτίζει γέφυρες

Κάθε χρόνο στις 20 Ιουνίου, τιμούμε τους πρόσφυγες. Τιμούμε τη δύναμη και το θάρρος όσων αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους λόγω συγκρούσεων και διωγμών και φέρνουμε στο προσκήνιο τα δικαιώματα, τις ανάγκες και τα όνειρά τους.

Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο κόσμος έδωσε μια υπόσχεση: οι άνθρωποι που αναγκάζονται να ξεριζωθούν να έχουν το δικαίωμα να αναζητήσουν ασφάλεια και προστασία. Μέχρι κάθε άνθρωπος να είναι ασφαλής, η προσπάθεια συνεχίζεται.

Η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων θυμίζει τα ίσα δικαιώματα όλων στη ζωή και στην αξιοπρέπεια και μας φέρει αντιμέτωπους με τα στερεότυπα και τις στάσεις μας απέναντι στους «διαφορετικούς».  

Οι… ζουμεροί ήρωες του καλοκαιριού
Καρπούζια, πεπόνια, ροδάκινα και δαμάσκηνα βάφουν με τον χυμό τους τα καλοκαίρια μας. Μας προσφέρουν τη γλύκα και τη δροσιά τους και μας αφηγούνται και το ταξίδι τους στον χρόνο…
Γράφει ο Πάμπλο Νερούδα στην «Ωδή προς το καρπούζι». «Τα δυο ημισφαίρια ανοίγουν, μια σημαία πράσινη, λευκή και κόκκινη προβάλλει, που διαλύεται σε έναν καταρράκτη ζάχαρης, σε απόλαυση».  Και προσθέτει ο Μαρκ Τουαίην: «Το να γευτείς ένα καρπούζι είναι σαν να ξέρεις «τι τρώνε οι άγγελοι». Όχι μόνο οι άγγελοι αλλά και οι θεοί. Στα ιερογλυφικά της Αιγύπτου το καρπούζι εμφανίζεται δίπλα στους θεούς. Σημαντική πηγή νερού που μας ήρθε από το Κορντοφάν του Σουδάν.

Που ταξιδεύει το βιβλίο σου φέτος;
7 βαλίτσες, 7 καλοκαιρινές διαδρομές

Το καλοκαίρι ξεκινά και μαζί του ανοίγουν βαλίτσες, διαδρομές σε παραλίες και βουνά, αυλές, μπαλκόνια, σπίτια γιαγιάδων και παππούδων. Είναι η εποχή που ο χρόνος κυλά χωρίς βιασύνη και οι μικρές στιγμές χωράνε τις πιο όμορφες ιστορίες.

Φέτος, η Ελληνοεκδοτική μάς βοηθά να πακετάρουμε τη δική μας καλοκαιρινή βαλίτσα. Μαζί με όλα τα απαραίτητα των διακοπών, βάζουμε μέσα παραμύθια, ήρωες, λέξεις, αριθμούς, συναισθήματα, παιχνίδια και αμέτρητες ανακαλύψεις

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος - 5 Ιουνίου

Το βιβλίο σύμμαχος της φύσης

Η κλιματική αλλαγή δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι η εμπειρία μικρών και μεγάλων που έχουν ζήσει ημέρες με αποπνικτικό καπνό από πυρκαγιές, που έχουν δει δρόμους να πλημμυρίζουν ξαφνικά, που έχουν μείνει μέσα στο σπίτι λόγω καύσωνα, που έχουν ακούσει για σπίτια που χάνονται. Είναι η απορία που γεννιέται από την παρατήρηση. Και αυτή η απορία είναι το πιο πολύτιμο σημείο εκκίνησης για γνώση.

Ο συνταγματολόγος Κώστας Μποτόπουλος με αφορμή την 52η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας (24 Ιουλίου) ιχνηλατεί τη διαδρομή της Ελλάδας και συνοψίζει τους σημαντικότερους σταθμούς της.

Ο πυρήνας της Μεταπολίτευσης

Τα πενήντα χρόνια που έχουν περάσει από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα -η αποκαλούμενη «Μεταπολίτευση», που δεν έχει τελειώσει και, όσο διαρκεί η Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία, δεν θα τελειώσει- δεν αποτελούν μια ευθύγραμμη ή μονοσήμαντη ιστορική περίοδο, ούτε σηματοδοτούν μια χωρίς αμφισημίες πολιτική και κοινωνική διαδρομή. Θα μπορούσαν ωστόσο να επισημανθούν ορισμένα βασικά, κοινά αποδεκτά από την επιστημονική κοινότητα και την πλειοψηφία των πολιτών, χαρακτηριστικά της:

Η συναρπαστική ιστορία του παγωτού

Να μην ξέρεις τί να πρωτοδιαλέξεις! Φράουλα μαστίχα, κεράσι ή κρέμα σοκολάτα; Το παγωτό χωνάκι υπήρξε η πρώτη «επένδυση» της ζωής μας. Μαζί με  το πρώτο φιλί σφράγισαν τη μνήμη μας.
Οι πλανόδιοι παγωτατζήδες αποτέλεσαν το σύμβολο της μεταπολεμικής Ελλάδας που εκσυγχρονιζόταν. Γύριζαν τις γειτονιές με το καρότσι τους γεμάτο παγωμένη κρέμα και παγωτό κασάτο. Μέσα σ’ ένα μεγάλο κάδο με χιόνι (πάγο αργότερα), έριχναν στρώσεις αλάτι για να διατηρείται η θερμοκρασία κάτω από το μηδέν. Εκεί βύθιζαν ένα μικρότερο κάδο με  παγωτό, που ανακάτευαν κάθε τόσο με μια μεγάλη ξύλινη κουτάλα για να μην κρυσταλλώσει.

Οι περιπέτειές μας με τον καπνό

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος η 31η Μαΐου

Στο ερώτημα αν «Καπνίζει η τέχνη», η απάντηση είναι απερίφραστα καταφατική. Μιμείται όπως συνηθίζει, τη ζωή και έχει αναπτύξει μια «αμαρτωλή» σχέση με το τσιγάρο, τον καπνό και τη νικοτίνη. Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος η τελευταία ημέρα του Μαΐου  αλλά δύσκολα θα  σβήσουμε το τσιγάρο γιατί συχνά έχει για σύμμαχό του και την Τέχνη.