Παγκόσμια Ημερα Διατροφης 16 Οκτωβριου
Το φαγητό αποτελεί σύνθετη γλώσσα επικοινωνίας, φορέα παράδοσης και πεδίο έκφρασης ταυτότητας. Συνταγές και γαστρονομικές συνήθειες, αφηγούνται την ιστορία μιας κοινωνίας: εκφράζουν τις αξίες, τις θρησκευτικές αντιλήψεις αλλά και τις κοινωνικές ιεραρχίες της. Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής η 16η Οκτωβρίου.
Φθινοπωρινή ισημερία!
Κομβική στιγμή του χρόνου η φθινοπωρινή ισημερία και οι αρχαίοι λαοί την πλαισίωσαν με μύθους και τελετουργικά. Οι μεταβολές ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι μεταμόρφωναν τη φύση αλλά και επηρέαζαν την επιβίωσή τους.
Η φύση διδάσκει ότι κάθε τέλος κρύβει και μια νέα αρχή. Ο σπόρος που θα θαφτεί στη γη θα δώσει νέο καρπό: όπως και στη ζωή. Ένας κύκλος κλείνει κι ένας άλλος ανοίγει.
Οι… ζουμεροί ήρωες του καλοκαιριού
Καρπούζια, πεπόνια, ροδάκινα και δαμάσκηνα βάφουν με τον χυμό τους τα καλοκαίρια μας. Μας προσφέρουν τη γλύκα και τη δροσιά τους και μας αφηγούνται και το ταξίδι τους στον χρόνο…
Γράφει ο Πάμπλο Νερούδα στην «Ωδή προς το καρπούζι». «Τα δυο ημισφαίρια ανοίγουν, μια σημαία πράσινη, λευκή και κόκκινη προβάλλει, που διαλύεται σε έναν καταρράκτη ζάχαρης, σε απόλαυση». Και προσθέτει ο Μαρκ Τουαίην: «Το να γευτείς ένα καρπούζι είναι σαν να ξέρεις «τι τρώνε οι άγγελοι». Όχι μόνο οι άγγελοι αλλά και οι θεοί. Στα ιερογλυφικά της Αιγύπτου το καρπούζι εμφανίζεται δίπλα στους θεούς. Σημαντική πηγή νερού που μας ήρθε από το Κορντοφάν του Σουδάν.
Το καλοκαίρι ξεκινά και μαζί του ανοίγουν βαλίτσες, διαδρομές σε παραλίες και βουνά, αυλές, μπαλκόνια, σπίτια γιαγιάδων και παππούδων. Είναι η εποχή που ο χρόνος κυλά χωρίς βιασύνη και οι μικρές στιγμές χωράνε τις πιο όμορφες ιστορίες.
Φέτος, η Ελληνοεκδοτική μάς βοηθά να πακετάρουμε τη δική μας καλοκαιρινή βαλίτσα. Μαζί με όλα τα απαραίτητα των διακοπών, βάζουμε μέσα παραμύθια, ήρωες, λέξεις, αριθμούς, συναισθήματα, παιχνίδια και αμέτρητες ανακαλύψεις
Μαθήματα αγάπης δίχως λέξεις
Υπάρχει μια σιωπηλή συμφωνία που υπογράφεται μ’ ένα βλέμμα, ένα κούνημα της ουράς, ένα απαλό γουργουρητό ή ένα άγγιγμα μουσούδας. Τα ζώα μάς παρηγορούν σιωπηλά και μας θυμίζουν καθημερινά τι θα πει αγάπη. Γιορτάζουν στις 4 Οκτωβρίου οι συγκάτοικοί μας αλλά κι όσα έχουν για σπίτι τους τη φύση. Το είπε ο Λουντέμης: «Γνώρισα τους ανθρώπους και αγάπησα τα ζώα».
Μια νέα σχολική χρονιά, μια νέα ευκαιρία!
Κάθε Σεπτέμβριος έχει κάτι ξεχωριστό για τους περισσότερους από εμάς, αφού οι άδειες σχολικές αίθουσες γεμίζουν ξανά με φωνές. Οι σχολικές τσάντες επιστρέφουν στους ώμους των μαθητών και μαζί τους επιστρέφουν και οι προσδοκίες για νέους στόχους και νέες προσπάθειες.
Για κάποιους μαθητές είναι η αρχή μιας νέας σημαντικής σχολικής διαδρομής, ενώ για κάποιους άλλους μια χρονιά που θα φέρει εξετάσεις, αλλά και σημαντικές επιλογές. Για όλους, όμως, ο Σεπτέμβριος αποτελεί μια ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα.
Το σημαντικό είναι να μην ξεχνάμε ότι η σχολική χρονιά που έρχεται δεν είναι ένας αγώνας δρόμου, στον οποίο πρέπει όλοι να τερματίσουν ταυτόχρονα και με την ίδια επίδοση. Κάθε μαθητής έχει το δικό του ρυθμό, τις δικές του δυνατότητες, άρα και τη δική του διαδρομή για να πετύχει τους στόχους του.
Ο συνταγματολόγος Κώστας Μποτόπουλος με αφορμή την 52η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας (24 Ιουλίου) ιχνηλατεί τη διαδρομή της Ελλάδας και συνοψίζει τους σημαντικότερους σταθμούς της.
Ο πυρήνας της Μεταπολίτευσης
Τα πενήντα χρόνια που έχουν περάσει από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα -η αποκαλούμενη «Μεταπολίτευση», που δεν έχει τελειώσει και, όσο διαρκεί η Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία, δεν θα τελειώσει- δεν αποτελούν μια ευθύγραμμη ή μονοσήμαντη ιστορική περίοδο, ούτε σηματοδοτούν μια χωρίς αμφισημίες πολιτική και κοινωνική διαδρομή. Θα μπορούσαν ωστόσο να επισημανθούν ορισμένα βασικά, κοινά αποδεκτά από την επιστημονική κοινότητα και την πλειοψηφία των πολιτών, χαρακτηριστικά της:
Παππούς και γιαγιά μας δίνουν ρίζες και φτερά
Παγκόσμια Ημέρα της Τρίτης Ηλικίας η πρώτη μέρα του Οκτώβρη. Δείκτης πολιτισμού μίας κοινωνίας είναι και η στάση της απέναντι στην τρίτη ηλικία.
Στην Αρχαία Ελλάδα ο σεβασμός προς τους γέροντες ήταν υπέρτατη αξία. Στα Ομηρικά Έπη, ο σοφός Νέστωρας, ο γηραιότερος από τους Έλληνες ηγεμόνες στην Τροία συμβολίζει τη σύνεση, τη στρατηγική σκέψη και τη διπλωματία. Στη Σπάρτη η Γερουσία ήταν ανώτερο πολιτικό σώμα με καθήκοντα βουλευτικά και δικαστικά. Στην αρχαία Αθήνα, τα παιδιά είχαν την υποχρέωση να φροντίζουν τους γονείς τους («γηροβοσκείν» το σχετικό ρήμα). Αν δεν το έκαναν η Πολιτεία τους αφαιρούσε τα πολιτικά τους δικαιώματα, κάτι που ισοδυναμούσε με ατιμία. Ο Ιπποκράτης μελέτησε την πορεία του γήρατος όπως σήμερα η γεροντολογία, ειδικός κλάδος της ιατρικής.
Στη χαρά του πανηγυριού από την αρχαιότητα!
Δεμένο με τα πανηγύρια το ελληνικό καλοκαίρι στη στεριανή και στη νησιωτική Ελλάδα. Πανάρχαιος θεσμός με τόσα πρόσωπα όσα και η ελληνική γη. Κουβαλά μνήμες αιώνων και ορίζει το συλλογικό βίωμα των κοινοτήτων. Το πανηγύρι είναι αντάμωμα, μάζωξη, το «μαζί» που δίνει αφορμή για γλέντι και χορό μέχρι τελικής πτώσης γιατί μάθαμε να τραγουδάμε και να χορεύουμε ακόμη και μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες.
52 χρόνια από την Κυπριακή τραγωδία
Η μνήμη κρατά ψηλά τη σκυτάλη της διεκδίκησης
Το «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» παραμένει στα χείλη του κυπριακού λαού και ολόκληρου του Ελληνισμού, πενήντα δύο χρόνια από την Κυπριακή τραγωδία. Η διατήρηση της μνήμης είναι το ζητούμενο προκειμένου να παραμείνει ψηλά η σκυτάλη της διεκδίκησης για την τήρηση της διεθνούς νομιμότητας, η οποία δυστυχώς εφαρμόζεται αλά κάρτ στους ταραγμένους καιρούς μας.
Η εισβολή του «Αττίλα» ξεκίνησε πέντε μέρες μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, που ανέτρεψε τον τότε Πρόεδρο της Κύπρου, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Το σύνθημα για την έναρξη της εισβολής ήταν «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές». Η Αϊσέ δυστυχώς παραμένει στο κατεχόμενο τμήμα του νησιού 52 ολόκληρα χρόνια. Τον Αύγουστο του 1974 ακολούθησε η δεύτερη φάση της εισβολής και η Αμμόχωστος με τους πορτοκαλεώνες της, η Φαμαγκούστα, η διάδοχος της αρχαίας Σαλαμίνας, έπεσε στα χέρια των Τούρκων.
