Παιδικό βιβλίο

Μερκούριος Αυτζής

Γεννημένος στον κάμπο των πουλιών ανάμεσα σε κελαρυστά ποτάμια και λιβάδια ευωδιαστά έμαθε από μικρός να αναγνωρίζει την τρίλια του σπίνου, το κελάηδημα της καρδερίνας, της κουκουβάγιας τη φωνή. Έγινε φίλος με τα άλογα, άρμεξε αίγες και αγελάδες, ήπιε το γάλα τους και σαν πήγε σχολείο, έμαθε πως όλα τα ζώα, μικρά και μεγάλα, άγρια και ήμερα είναι η ζωή. Η πέτρα και το ξύλο έγιναν τα πρώτα του παιχνίδια. Οι κορφές των δέντρων το καταφύγιό του. Βούτηξε στις βατομουριές και έβαψε τα χείλη του μπλε, τα καρπούζια, τα σύκα και τα πεπόνια γλύκαναν τα καλοκαίρια του, την άνοιξη πέντε πέντε φούσκωναν τα μάγουλά του οι φράουλες και τα κεράσια.

Σήμερα, χωμένος στις σελίδες των ιστοριών του, παλεύει με τις λέξεις, κάνει ανασκαφές στα χαρτιά και τα βιβλία και αφουγκράζεται τις φωνές των παιδιών, σμιλεύει ψυχές, χτίζει χαρακτήρες και γίνεται φίλος με το όνειρο.

Πιστεύει πως με τα παιδιά και τα βιβλία ο κόσμος μας γίνεται καλύτερος.

Ακροβατεί πάνω στη φαντασία και το όνειρο. Παίζει με τα χρώματα και τους ήχους. Γράφει ιστορίες και παραμύθια για μικρά και μεγάλα παιδιά έως 99 χρόνων. Ακούει μουσική. Του αρέσει η καλή παρέα, οι βόλτες στη φύση, να σέρνει τα πόδια του στα πεσμένα φθινοπωρινά φύλλα, να περπατάει ξυπόλυτος στις ηλιόλουστες αμμουδιές.

Έχει γράψει τριάντα βιβλία. Τιμητική διάκριση έχουν λάβει: Το τραγούδι του κότσυφα, Μίνωας (2000), Ο Σοφούλης της Βίβλιπουτ, Μίνωας (2000) και το ανέκδοτο θεατρικό έργο Αν τα παιδιά έχτιζαν το αύριο. Το βιβλίο Θέλω μόνο να παίξω μαζί σου, Ελληνικά Γράμματα (2004), έχει συμπεριληφθεί στα White Ravens της Βιβλιοθήκης του Μονάχου. Βιβλία του κυκλοφορούν επίσης από τις εκδόσεις Ψυχογιός, Παρρησία και Κόκκινη Κλωστή Δεμένη. Το βιβλίο Σερ Άντονι Φράντζα: Η εκδίκηση του Αστραχάν, Ελληνοεκδοτική (2026), είναι το πρώτο της σειράς.

Μαρία Μανουρά Η Μαρία Μανουρά γεννήθηκε μια βαρυχειμωνιάτικη μέρα στην Αθήνα, αλλά προτιμά την άνοιξη. Τα κελαϊδίσματα τής θυμίζουν τον τόπο που αγάπησε πιο πολύ ως τώρα, το χωριό της στους πρόποδες της μαγευτικής Οίτης.
Όσο μεγάλωνε, όλοι της έλεγαν να γίνει γιατρός, αφού «τα ’παιρνε τα γράμματα»… Το ένστικτό της, όμως, την οδήγησε στην Αρχιτεκτονική του Ε.Μ.Π. Τώρα ξέρει πως ήταν σωστή επιλογή. Έμαθε κάτι πολύτιμο: πώς να οργανώνει το χάος, πώς να χτίζει από το μηδέν. Μα δεν ήταν αρκετό… Έλειπε το χρώμα.
Στα 24 χρόνια της συνειδητοποίησε αυτό που είπε ο Ιπποκράτης: «Ο μεν βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρή» (κι ύστερα οι Λατίνοι: Ars longa, vita brevis). Μάλλον ήταν ο οιωνός της παιδικής ηλικίας… Έτσι πήρε την απόφαση να δοκιμάσει την τύχη της στον Τομέα της Ζωγραφικής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Και το ταξίδι ξεκίνησε…
Από το 2014 εικονογραφεί παιδικά βιβλία. Νιώθει ευτυχής και ευγνώμων για τους άπειρους κόσμους που μπορεί πλέον να δημιουργήσει από την αρχή, χωρίς πολεοδομική άδεια και με την ακριβότερη πρώτη ύλη: το ανθρώπινο θυμικό.
Ίσως κάποτε γράψει δικά της βιβλία, ίσως όχι. Μερικά απογεύματα ονειρεύεται να στήσει μια βιοτεχνία παιχνιδιών. Κάθε παιγνίδι, λέει, θα έχει δικό του όνομα και δικό του ελάττωμα. Αισθάνεται πως το ωραίο ξεπερνά την όμορφη όψη και το ορθώς καμωμένο. Γι’ αυτό, πάλι, της αρέσουν οι ελεύθεροι άνθρωποι, ακόμη κι όταν είναι πολιορκημένοι. Κι αν της ζητήσεις μια συγκινητική λέξη, θα σου πει το «ευχαριστώ».
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Προς το παρόν…