Επικοινωνία 210 36 13 676 | Ωράριο λειτουργίας 9.00 - 17.00

Η μηχανή που έφτιαχνε ιστορίες

ISBN: 978-960-563-180-2

Συγγραφέας: Δέσποινα Ηρακλέους
Εικονογράφηση: Μαρία Μανουρά
Ηλικία: 10+
-10%
Διαθέσιμο
Λιανική τιμή: 9.00 € 10.00 €
Ποσότητα:

Όταν ο Φιλίπ ξύπνησε εκείνο το πρωινό, δεν διέκρινε γύρω του το παραμικρό σημάδι
που να προμηνύει τα συγκλονιστικά πράγματα που θα συνέβαιναν στην όμορφη Λα Κρουσαντερί.
Κι όμως… δεν ήταν καθόλου αστεία τα πράγματα!
Ξαφνικά, στο προαύλιο του σχολείου, εμφανίστηκαν πέντε αστυνομικά αυτοκίνητα
που μετέφεραν τον Υπεραστυνομικό κ. Παντελή Πουαρόν, τους δεκαπέντε αστυνομικούς
και τα οκτώ αστυνομικά σκυλιά. Ο κ. Παπιγιόν, ο διευθυντής του σχολείου,
κάλεσε όλους τους μαθητές και τους δασκάλους στην αίθουσα εκδηλώσεων.
Εκεί, ο Υπεραστυνομικός ανακοίνωσε τα συνταρακτικά νέα:
ο Τρόμος χτύπησε την πόλη τους και απειλούσε πως θα ξαναχτυπήσει.

Τις επόμενες ημέρες, δόθηκαν σε όλους τους κατοίκους αυστηρές οδηγίες να μείνουν κλειδωμένοι
στα σπίτια τους, ενώ στρατιωτικά αεροπλάνα και αστυνομικά ελικόπτερα σκέπασαν τον ουρανό
της Λα Κρουσαντερί. Παντού είχε σκορπίσει τα ίχνη του ο Φόβος, ο αδελφός του Τρόμου,
παίρνοντας πολλές μορφές, σαν ένας φαντομάς χαμαιλέοντας.
Ο Φιλίπ δεν ήξερε τι να πρωτοσκεφτεί… Οι ερωτήσεις στροβιλίζονταν στο κεφάλι του
και ζητούσαν απαντήσεις: Γιατί; Πού; Ποιοι; Τι; Πότε; Κλεισμένος στο σπίτι του,
στην Οδό της Γάτας που Χορεύει, μακριά από τον κολλητό του, τον Τρούφα, χωρίς ίντερνετ,
φέισμπουκ, ίνσταγκραμ, βαριόταν αφόρητα…
Ώσπου μια μέρα ανακάλυψε στο υπόγειο του σπιτιού μια παλιά εφεύρεση του παππού του.
Μια πραγματικά σπουδαία εφεύρεση, που σύντομα θα έκανε τον Τρόμο αόρατο…,
ίσως και ανύπαρκτο, έστω για λίγες στιγμές:

τη ΜΗΧΑΝΗ που έφτιαχνε ΙΣΤΟΡΙΕΣ!

Η ΜΗΧΑΝΗ που έφτιαχνε ΙΣΤΟΡΙΕΣ απευθύνεται σε παιδιά, σε λίγο μεγαλύτερα παιδιά
και σε ακόμη μεγαλύτερα παιδιά…, σε όλους εμάς που διαβάζουμε ιστορίες.
Και αν ανήκετε σε αυτούς και ξέρετε να χειρίζεστε και ντρόουν, ακόμη καλύτερα!
Θα ταξιδέψετε με ΙΣΤΟΡΙΕΣ που ξαναδημιουργήθηκαν με λέξεις· λέξεις που περιπλανήθηκαν
στις λεξογειτονιές του κόσμου και όταν προσγειώθηκαν, έφτιαξαν περίεργες ΙΣΤΟΡΙΕΣ.
Κάποιες λέξεις έφτιαξαν ένα μαγικό μαξιλάρι στο προσκέφαλό μας κι άλλες, οι πιο τολμηρές,
έφτιαξαν ΙΣΤΟΡΙΕΣ που μας κάνουν να ονειρευόμαστε και σαν καλοί αρχιτέκτονες
να χτίζουμε κόσμους θαυμαστούς, αλλιώτικους, μοναδικούς, καλύτερους!

  • Διάσταση: 15 x 22 εκ
  • Σελίδες: 160
  • BARCODE: 9789605631802
  • ISBN: 978-960-563-180-2
  • Εξώφυλλο: Μαλακό

Δέσποινα Ηρακλέους

Γεννήθηκα και ζω στη Λευκωσία. Μεγάλωσα σε ένα όμορφο χωριό, τον Λυθροδόντα (Ερυθροδόντα), μαζί με δυο υπέροχες γιαγιάδες, που πριν μάθω ακόμη να διαβάζω, με έμαθαν να φτιάχνω Λευκαρίτικα κεντήματα.
Τελικά έγινα δασκάλα. Αποφοίτησα από το Πανεπιστήμιο Κύπρου, από το Τμήμα Επιστημών Αγωγής και έκανα μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο του Manchester, Med in Communication, Education and Technology.
Αγαπώ πολύ τις ιστορίες που μου λένε τα παιδιά. Κάποιες από αυτές τρύπωσαν μέσα σε αυτό το παραμύθι!

Μαρία Μανουρά

Η Μαρία Μανουρά γεννήθηκε μια βαρυχειμωνιάτικη μέρα στην Αθήνα, αλλά προτιμά την άνοιξη. Τα κελαϊδίσματα τής θυμίζουν τον τόπο που αγάπησε πιο πολύ ως τώρα, το χωριό της στους πρόποδες της μαγευτικής Οίτης.
Όσο μεγάλωνε, όλοι της έλεγαν να γίνει γιατρός, αφού «τα ’παιρνε τα γράμματα»… Το ένστικτό της, όμως, την οδήγησε στην Αρχιτεκτονική του Ε.Μ.Π. Τώρα ξέρει πως ήταν σωστή επιλογή. Έμαθε κάτι πολύτιμο: πώς να οργανώνει το χάος, πώς να χτίζει από το μηδέν. Μα δεν ήταν αρκετό… Έλειπε το χρώμα.
Στα 24 χρόνια της συνειδητοποίησε αυτό που είπε ο Ιπποκράτης: «Ο μεν βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρή» (κι ύστερα οι Λατίνοι: Ars longa, vita brevis). Μάλλον ήταν ο οιωνός της παιδικής ηλικίας… Έτσι πήρε την απόφαση να δοκιμάσει την τύχη της στον Τομέα της Ζωγραφικής στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Και το ταξίδι ξεκίνησε…
Από το 2014 εικονογραφεί παιδικά βιβλία. Νιώθει ευτυχής και ευγνώμων για τους άπειρους κόσμους που μπορεί πλέον να δημιουργήσει από την αρχή, χωρίς πολεοδομική άδεια και με την ακριβότερη πρώτη ύλη: το ανθρώπινο θυμικό.
Ίσως κάποτε γράψει δικά της βιβλία, ίσως όχι. Μερικά απογεύματα ονειρεύεται να στήσει μια βιοτεχνία παιχνιδιών. Κάθε παιγνίδι, λέει, θα έχει δικό του όνομα και δικό του ελάττωμα. Αισθάνεται πως το ωραίο ξεπερνά την όμορφη όψη και το ορθώς καμωμένο. Γι’ αυτό, πάλι, της αρέσουν οι ελεύθεροι άνθρωποι, ακόμη κι όταν είναι πολιορκημένοι. Κι αν της ζητήσεις μια συγκινητική λέξη, θα σου πει το «ευχαριστώ».
Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Προς το παρόν…